L’occitan sus l’empont!

            Dempuèi l’Edat Mejana dusca uèi, le teatre occitan es estat una aisina de transmission de la lenga e de la cultura. Amb personatges pintoresques, situacions comicas o dramaticas, disiá la vida vidanta, le trabalh, las relacions socialas per servar la traça d’un mond viu e de sas mudasons. Le teatre popular, jos una sembla leugieretat, es totjorn estat critic cap a la societat e menèt tanben una mena de contestacion de cara a la centralizacion tant de la lenga coma de la cultura.

Uèi le teatre occitan es le luòc que s’i bastís la resisténcia de la lenga e de la cultura nòstra. Jogar ven un acte militant per dire que l’occitan -que d’unes l’an ja enterrat- pòt dire le rire e l’esmoguda, parlar de problèmas d’ara: ecologia, identitat, mondializacion... Le teatre arremosa, fa ligam entre las generacions, entre locutors natius e aprenents; es enrasigat dins l’Istòria mas virat cap al present e tant que i aurà d’autors e d’actors per escriure e dire en òc, la lenga serà pas mòrta.

Alara « les Galejaires » vos espèran nombroses le 18 d’abril a 8 oras e mièja, le ser, a la sala Aragon de Sent Joan del Falgar e le 21 d’abril a 5 oras del vèspre dins la glèisa de Genat.